Po prostu MAMA... czyli Siostra Archeo

Które Dziecko nie lubi dinozaurów? Tak wiem, zdarzają się wyjątki, ale one tylko potwierdzają tą powszechną regułę ;) Jak to się dzieje, że nasze Pociechy nie mogą zapamiętać prostego wierszyka, a recytują bezbłędnie bardzo trudne i długie nazwy pradawnych gadów? Dodatkowo potrafią wymienić specyficzne cechy danego stwora, preferencje żywnościowe, ciekawostki. Jeśli zatem chcecie sprawić małemu fanowi dinozaurów fantastyczną niespodziankę, musicie zajrzeć na stronę Wydawnictwa MD Monika Duda w Kielcach TUTAJ

Nowością Wydawnictwa jest seria 8 książek PREHISTORIA. Znajdziecie je TUTAJ

Każda książka to 24 strony w zeszytowej oprawie, z pięknym zestawem naklejek w środku. Format to 21x29,7 cm. Metaliczna okładka przykuwa uwagę, podobnie jak zawartość. Książeczki wykonane są z niezwykłą starannością, szczegóły są dopracowane. W każdej z nich znajdziecie ciekawe fakty dotyczące dinozaurów i innych stworów, które w przeszłości zamieszkiwały nasza planetę. Cena? 9,99

W serii znajdziecie:

1. Potwory morskie TUTAJ

2. Gady TUTAJ

3. Płazy TUTAJ

4. Ssaki TUTAJ

5. Ptaki TUTAJ

6. Dinozaury Trias TUTAJ

7. Dinozaury Kreda TUTAJ

8. Dinozaury Jura TUTAJ

I zobaczcie ile pięknych naklejek!!!

My na razie mamy połowę serii, ale z pewnością nabędziemy kolejne. Zdjęcia zrobiliśmy na pikniku- zobaczcie jak wspaniale prezentują się te nowości!

Zobaczcie jak czytelny i ciekawy jest układ w książkach.

Pierwsza strona już nie tak błyszcząca

Spis treści jest jednocześnie wykazem stworów, aby łatwiej było je odszukać

Wstęp

Nazwa i charakterystyka stwora

Opis cech fizycznych

Co stwór zjadał, co mu smakowało?

Rysunek przedstawiający wizualizację stwora

Ciekawe pytanie na każdej stronie angażuje Dziecko

W wyznaczonych miejscach przyklejamy naklejki- obrazek uzupełniony

Trudne wyrazy zebrane i wytłumaczone są w słowniczku na końcu książki

Pod słowniczkiem znajdziecie odpowiedzi na pytania pod ilustracjami stworów.

Prawda, że ciekawe? Ile możliwości dają do wspólnej zabawy. Możecie na wyrywki odpytywać się o wygląd dinozaurów i ich upodobania. A może razem któregoś namalujecie? A może uważacie, że miały inny kolor? Bawcie się i cieszcie z czasu spędzonego na poznawaniu przeszłości naszej planety- czasu spędzonego razem! Po prostu MAMA poleca!

Piękna i przebogata była wiara naszych przodków. Obecnie praktycznie obca i nieznana jest młodym pokoleniom Polaków. Zewsząd słyszymy wypowiedzi tych, co twierdzą, że Polska i jej kultura zbudowana została na chrześcijaństwie, podczas gdy było na odwrót. Nasza kultura w znacznym stopniu wywodzi się z kultury czasów przedchrześcijańskich, a dawnym wierzeniom i zwyczajom nadano wymowę chrześcijańską. Święta katolickie, takie jak Boże Narodzenie czy Wielkanoc w swej elementarności ludowej i kulturowej są świętami naszych dziadów, poświęcone i przystosowane dla Boga, dla "TEGO, KTÓRY JEST".

Dziś będzie trochę tekstu i bardzo duuuużo zdjęć. Podzielę się z Wami moja pasją, archeologią i pokażę jeden z niesamowitych zabytków województwa świętokrzyskiego. Magię tego miejsca czuje się w każdym kamieniu, który tam leży!

Każde, nawet najmniejsze wzniesienie, kryje w sobie jakąś tajemnicę. Góra Dobrzeszowska wznosi się na wys. 367 m n.p.m. w Paśmie Dobrzeszowskim Gór Świętokrzyskich. Na jej szczycie założono rezerwat przyrody „Góra Dobrzeszowska”. Rezerwat Góra Dobrzeszowska, to potrójny rezerwat-archeologiczny, przyrodniczy i geologiczny. Teren rezerwatu objęty jest ścisłą ochroną! Dla mnie oczywiście najbardziej istotne jest, że w 1977 roku został wpisany do Rejestru Zabytków, wtedy Województwa Kieleckiego, a niedługo będzie przepisany do Rejestru Zabytków Archeologicznych Województwa Świętokrzyskiego jako miejsce kultu pogańskiego. WAŻNE SĄ KAMIENIE- sterty kamieni uformowane w kamienne wały rękami setek ludzi przed wiekami, ponad dwunastoma dodam. Świątynia pustki, ciemności i milczenia...

Interesująca jest już sama sceneria odkrycia i metody pracy archeologów-ekipy Pani Eligii Gąssowskiej, analogiczne do poszukiwań starożytnych miast Majów. Na szczycie góry, w zaroślach gęstego lasu, piętrzyły się stosy kamieni o niewyraźnym, zagadkowym wątku. Trzeba było niezwykle ostrożnie wykarczować krzewy, ściąć paprocie, aby nie poruszyć kamieni. Każdy mógł być całkowicie rozmyślnie zataszczony w to konkretne miejsce. Praca była trudna, mozolna,ciężka, ale pozwoliła rozpocząć badania.

Skalę obiektu można przedstawić w liczbach: obwód pierwszego wału 262,5 m, drugiego 260 m, trzeciego 332 m. Wysokość wałów: pierwszego 1,66 m, drugiego 1,34 m, trzeciego 1,93 m. Kamienie na budowę wybierano z zachodniego zbocza góry. Przed ich ułożeniem trzeba było oczyścić szczyt- do tej pory nie oszacowano nakładu pracy, którą trzeba było wykonać wznosząc sanktuarium. Wewnętrzny wał, obejmujący szczyt góry jest pełną elipsą. Kolejne dwa wały o kształtach półksiężyca, łączą się z pierwszym po zachodniej stronie. Są tu stopnie kamienne wiodące od podnóża góry do wnętrza kamiennych kręgów. U ich zachodniego styku, znaleziono kamień z podłużnym wyżłobieniem. Sądzi się, że był to kamień ofiarny. Pośrodku odkryto pokaźnych rozmiarów głaz – tzw. kamień centralny, który być może przedstawiał jakieś bóstwo. Tego nie wie nikt.

Ciekawostką jest fakt, że znaleziska ceramiki, narzędzi i innych przedmiotów zlokalizowane były poza obrębem kamiennych wałów. Czyżby zatem niczego tam nie było? Było! Pustka i milczenie. Sanktuarium istoty, do której nikt nie miał dostępu. Wewnątrz wałów znaleziono grubą na 3 m warstwę spalenizny, a więc palono tu duże ogniska. Podobnie w dwóch zaokrągleniach wału w konstrukcjach przypominających kamienne skrzynie. Ognie palono w punktach wyznaczających cztery strony otaczającego świata. Datowanie resztek drewna z warstwy spalenizny pozwoliło ustalić czas działania świątyni na plus minus 796 rok. A zatem odkryto miejsce rytualne użytkowane w czasach umacniania się na naszych ziemiach niedawnych przybyszów - plemion słowiańskich. Co istotne, brak znalezisk wewnątrz wałów oznacza, że ludzie wchodzący do sanktuarium musieli zachowywać idealną próżnię, czystość i spokój miejsca.Być może dlatego składano ofiary poza obrębem wałów?

Otaczanie świętych miejsc na szczytach gór wałami usypywanymi z kamieni znamy też z innych gór: Ślęży, Raduni i Wieżycy w Masywie Ślęży, a w Górach Świętokrzyskich na Świętym Krzyżu, być może na Górze Siniewskiej.

Było to miejsce święte, święty krąg, święta góra, miejsce spotkań, modlitw bądź składania ofiar. O ludziach, który zamieszkiwali te tereny mniej więcej w VIII w. n.e. wiemy niewiele. Brak niestety sprawdzalnych źródeł pisanych lub są one mało wiarygodne, bądź bardzo enigmatyczne.

Wierzenia germańskich i słowiańskich ludów, które ścierały się na tej ziemi i przenikały nawzajem mają wiele wspólnych cech. Oba na przykład tworzyły święte miejsca ku czci swoich bogów, do których ograniczały dostęp. Symbolika pustki, ciszy i ciemności, zasada negacji wszystkiego co stanowi rzeczywistość, by „coś” niematerialnego stało się aktem znana jest we wszystkich kulturach. Symbolikę tą znajdziemy w Germanii Tacyta, gdzie ciszą właśnie rozpoczynano rytualne zgromadzenia odbywające się w miejscach świętych, nocą. U Skandynawów występował tajemniczy bóg ciszy lub rozważnego i uroczystego milczenia. U Celtów podczas majowego święta Beltaine w nocy przybywały z zaświatów duchy przodków i demony, zbliżały się do siebie i przenikały światy- „ten” i „tamten”, a więc bez wyjątkowej potrzeby człowiek nie opuszczał domu. Robiono to jedynie aby wypytać przodków o dalsze losy.

Na Górze Dobrzeszowskiej uderza całkowity brak pozostałości składanych tu krwawych ofiar. Zidentyfikowano owszem podwalinę pod ołtarz i kamień ofiarny na zewnątrz wałów. Być może krwawe ofiary jednak składano, tylko potem starannie usuwano je ze świętej przestrzeni? Może były tu ukrywane w pustce, ciemności i milczeniu? Może stanowiły niedostępną zwykłym wiernym tajemnicę tych miejsc?

Wiele jest takich gór, wiele takich miejsc, których tajemnicy być może nigdy nie rozwikłamy...

I jak powiedział mój Przyjaciel: „I tylko innemu Bogowi je poświęcamy…”

A może czas wyprosić obcego i powrócić do swoich słowiańskich Bogów?

Mam nadzieję, że Was nie zanudziłam. Teraz zapraszam Was na zdjęcia, dużo zdjęć! Były robione tuż przed nadejściem ciepłych dni- stąd czapki i kurtki ;) Dzięki temu kamienie, wały, całe sanktuarium było doskonale widoczne.