Dziecięcy świat

Pamiętacie jak to było w dzieciństwie? Jaki fascynujący był dla nas świat? Niemal każdego dnia spotykaliśmy się z czymś zupełnie nowym. Czekało na nas mnóstwo wyzwań. Poznawaliśmy nowe osoby, rzeczy, obowiązki, uczucia i emocje. Teraz pomyśl, że dokładnie to samo przechodzi twój maluch. Dzień w dzień pojawia się u nich coś nowego. Zaczynają przedszkole, poznają nowych kolegów i koleżanki, pierwszy raz jadą pociągiem i zwiedzają stary zamek, rozpoczynają nowe zabawy, uczą się, doświadczają.... I właśnie w tym wszystkim ma im pomóc książka "Dziecięcy świat".

 "Dziecięcy świat"- odkryjmy go na nowo

 

Kilka danych technicznych:

Tytuł: Dziecięcy świat

Autor: Izabela Jędraszek-Drzazga

Oprawa: twarda

Rok wydania: 2020

Wydawca: Fenix

Liczba stron: 32

Format: 20,1 x 28,3 cm

Cena wydawcy: 17,99 zł

Wiek: 6+

Tak wygląda podział na tekst w "rozdziałach"

Książka wydana jest na pięknym, kredowym papierze. Kolorowe obrazki są miłe dla oka i dość zabawne. Większość z nich doskonale oddaje to, co miały przedstawiać. Zielona czcionka i jej typ utrudnia czytanie. Dodatkowo jej rozmiar nie jest zbyt duży, w porównaniu z formatem samej książki. Gruba okładka na pewno wpłynie na jej żywotność. Książka podzielona jest na 14 części. Ogromnym plusem jest fakt, że książka jest szyta, nie klejona- to zawsze zwraca moją uwagę i podnosi wartość publikacji.

Książka wydana jest n pięknym papierze i jest szyta- nie klejona

Książka "Dziecięcy świat" pomaga odkryć, nazwać i wytłumaczyć to wszystko, co pojawia się w świecie i codzienności dziecka. Ilustracje są dość zabawne i obrazują daną sytuację, którą dodatkowo wyjaśniają krótkie teksty. Plusem i minusem jednocześnie jest to, że każdą z przedstawionych w książce scenek, rodzice i dzieci mogą interpretować we własny sposób. Ponadto wydawca już na początku książki zaznacza, że nie ponosi "żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek skutki wynikłe z wykorzystania zawartych w niej materiałów i treści". Robi to mikroskopijną czcionką. Tu pojawiają się moje wątpliwości. Oczywistym jest, że nie może odpowiadać za działania osób trzecich, jednak wydaje się oczywistym, że za własne postępowanie już powinien, A takim właśnie jest odpowiedzialne wydanie książki, tym bardziej dla dzieci. 

 

Czy zatem polecam ta książkę? Polecam zapoznać się z nią, tak, żeby nie pójść "na żywioł" i przygotować sobie wyjaśnienia czy też dodatkowe informacje dla własnego dziecka. Z pewnością ilustracje spodobają się dużej części małych czytelników.

 

Rozdział "Szkoła" przygotuje dziecko i wyjaśni, że szkoła to już nie przedszkole i są tu inne zasady

Nietypowa, kolorowa czcionka nie ułatwia czytelniczej przygody.

Ilustracje są kolorowe i dobrze obrazują dane zagadnienie

Moja pierwsza gra. Na jagody. Trefl

Kto z nas nie zna wesołej piosenki "Idziemy na jagody"? Założę się, że w głowie większości z Was zadźwięczały muzyka i słowa o jagodowym sercu. Rodzice maluchów znają też wiele bajeczek, w tym "Bobaski i Miś". I teraz właśnie będzie okazja jak ze znanymi dziecku bohaterami, wprowadzić Malucha w świat planszówek. Zaczynamy?

Moja pierwsza gra. Na jagody

Kilka danych technicznych

Tytuł: Moja pierwsza gra. Na jagody

Seria: Bobaski i Miś

Rodzaj: gra planszowa przestrzenna

Rok wydania: 2021

Wydawca: Trefl

Liczba graczy: 3

Cena wydawcy: 39,90 zł

Wiek: 2,5+

Zawartość pudełka

Przygotowanie planszy do rozgrywki

Bohaterowie serialu Bobaski i Miś, radośnie wyruszają na leśną przygodę. Po drodze do domku Misia zbierają pyszne jagódki. W zależności od wybranego wariantu gry, o zwycięstwie zadecydować może pierwszeństwo na mecie lub ilość zwanych jagódek. Istnieje możliwość gry kooperacyjnej, gdzie wszyscy gracze wspólnie zbierają jagody do koszyka. 

W skrócie Gra polega na rzucaniu drewnianą kostka, na której zamiast ilości oczek są kolorowe kółka, wyznaczające miejsce na planszy, i przesuwaniu w wyznaczony sposób pionków od startu aż do mety. Jeśli na kostce wypadnie rysunek koszyczka, gracz otrzymuje żeton jagody. Jeśli kostka wskaże słoneczko, gracz przesuwa się o 1 pole. Tyle zasad, czas na zabawę.

Trójwymiarowy mostek pomaga przekroczyć rzekę na planszy

W domku misia można otworzyć drzwi i okienko

Zawartość pudełka:

Przestrzenna plansza

3 drewniane pionki

Duża, drewniana kostka

16 żetonów jagód

Instrukcja

Pudełko zamieniające się w koszyk

Proste zasady sprawiają, że gra jest odpowiednia dla maluchów po skończeniu 2,5 roku. Wdrożenie w świat planszówek ułatwiają również przestrzenna plansza i duże drewniane elementy. 

Pionki i kostka wykonane są z drewna

Bardzo podoba mi się grubość planszy i trójwymiarowych elementów. Wiem, że nie zniszczą się nawet przy wielokrotnym rozkładaniu i składaniu. Pionki i kostka są równie solidne i ponadto wykonane z drewna. Z łatwością poradzą sobie z nimi małe rączki.

Na planszy i na kostce nie ma numerków, są kolorowe kółka. Nie trzeba więc wiele maluchowi tłumaczyć przy każdym rzucie. O ileż stresów mniej, zrozumieją tylko rodzice takich maluchów.

Kolejna rzecz, na którą zwróciłam uwagę, to możliwość gry kooperacyjnej, gdzie wszyscy gracze pracują na wspólny sukces. To uczy dziecko współpracy i tego, że nie zawsze trzeba być pierwszym, a sukces można osiągać wspólnym wysiłkiem.

Podsumowując, uważam, że to świetna planszówka dla maluchów, ale i nieco starszych dzieci. Pięknie wydana, estetycznie wykonana, z dbałością o szczegóły, bardzo ładnie dobrane kolory. Idealna do wprowadzenia dziecka w świat planszówek, ale i do pracy terapeutycznej przy problemach rozwojowych.

POLECAMY, a Wydawnictwu Trefl dziękujemy za możliwość zabawy!

Grubość planszy i przestrzennych elementów gwarantuje długą żywotność gry

Kiedy wszyscy grają razem, pudełko zamienia się w koszyk na jagody

Punkty można dostać za pierwszeństwo przy domku Misia i za ilość zebranych jagódek

W następnym wpisie opowiem Wam o książeczce, o tym samym tytule.

Modlitwa Matki

Kiedy rodzi się kobieta, nikt jej jeszcze nie powie

Że życie ją doświadczy i serce milion razy porwie

Dorasta naiwnie więżąc w cud narodzin i piękno istnienia

A później codzienność szara w pył wszystko zmienia

Wnet leży ona w przerażającej bieli szpitalnej pościeli

Łóżko od łóżka tylko mała szafka dzieli

Choć położna wita je "Dzień dobry Cesarzowe"

Ona pod kołdrę zapłakane oczy chowa

Z nadzieją słucha stukotu kół wózeczków

I płaczu rozwożonych matkom aniołeczków

Powoli wstaje, choć w głowie się kręci

Chce już utulić swe małe dziecięcie

Powolnym krokiem idzie do pokoju

Gdzie szklane domki dla dzieci w ciszy stoją

Przykłada dłoń do szyby, wnet dziecię się budzi

Zaczyna cicho kwilić, więc pozwolą je tulić

Dziecię jest maleńkie, mieści się na dłoni

Płyną łzy matczyne, serce z bólu płonie

Przytula do serca matka swoje dziecię

I tak zaczyna modlitwa w niebo lecieć

Boże miłosierny, Panie litościwy

Daj dzieciątku memu troszkę więcej siły

Pozwól jej oddychać już w moich ramionach

Nie chcę znów jej wkładać do szklanego domu

Zabierz bóle wszystkie, zrzuć na mnie cierpienie

Nic nie winne przecież to małe Stworzenie

Powiedz Panie szczerze, co ona zrobiła

Aby od początku tak karana była

Jej maleńkie dłonie i drobne stópeczki

Pewnie takie same mają aniołeczki

Lecz ja nie chcę Panie by aniołem się stała

Skoro mi ją dałeś, chcę by tu została

Pozwól dobry Boże na oddech spokojny

Niech już małe ciałko od kabli uwolnią

Daj zobaczyć Panie jej uśmiech na twarzy

Niech bez tych kabelków serce sobie radzi

Zabierz siły moje jeśli pragniesz tylko

Byle zdrowa była ta moja Kruszynka

Niech nie traci więcej z małej swojej wagi

Patrzeć na ten licznik nie mam już odwagi

Kładę ją na łóżku, w rękę wodę biorę

I maleńki krzyżyk kreślę jej na czole

Agnieszko ja Ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego

Bądź dobrym człowiekiem, uciekaj od złego

Chociaż mocno wierzę w dobroć mego Pana

Z przerażeniem teraz na kolana padam

Szepczę cicho skryte prośby i błaganie

Abyś jej nie zabrał do siebie mój Panie

Teraz jej nie oddam nie wypuszczę z objęć

By poczuła wreszcie serca matki płomień

Wierzę mocno Panie, że moc masz niepojętą

Uzdrowisz me dziecię jednym swym szepnięciem

Nie chcę dobry Boże dziś się na to zgadzać

Aby w tym momencie już Ci ją oddawać

Niech podziwia w polu rozkwitnięte mąki

Z radością podziwia motyle, drzewa, ptaki

Roześmiana niech biega boso po zielonej łące

I niechaj ogląda kaczeńce kwitnące

Niechaj rośnie zdrowo Panie na Twą chwałę

Cierpienie niestety nie uszlachetnia wcale

Kończę mą modlitwę i tak myślę sobie

Jeśli masz ją zabrać, zabierz Panie obie

Wierzę jednak Boże w dobroć Twą największą

Po to mi ją dałeś, by rodzinę powiększyć

Dziękuję więc Panie tak mocno jak umiem

Choć nie obejmuję Ciebie mym rozumem

Wierzę, że pozwolisz radośnie na rękach

Zanieść ją przed ołtarz i klęknąć w podzięce

Segregator Jestem w ciąży

Kobietom w ciąży podrzuca się pod nos masę przedmiotów, gadżetów i tego wszystkiego, czego "potrzebują". Oczywiście znajdą się takie, które będą potrzebować każdej z tych rzeczy i będzie je na to stać. Większość jednak stara się nie oszaleć w tym "magicznym czasie" w swoim życiu i nie zagracić sobie życia i domu. Dziś chciałabym napisać o "gadżecie" dla kobiet w ciąży, stworzonym przez Nicole Sochacki- Wójcicką, znaną jako Mama ginekolog, czyli o segregatorze #jestem w ciąży. 

Segregator #jestem w ciąży Blondynka

Segregator #jestem w ciąży – czym właściwie jest?

Sama autorka określa segregator jako unikatowy produkt na polskim rynku.  Na stronie sklepu mamaginekolog.pl mamy kilka wersji okładki do wyboru (zawartość jest taka sama, różnią się tylko okładką, które mają swoje nazwy np. blondynka, boho, retro czy luz). Jako dodatki do segregatora dostajemy m.in. torbę, magnesy na lodówkę, naklejki.

Po otwarciu segregatora, na okładce znajdziemy miejsce na podpisanie o imieniem i nazwiskiem oraz wpisanie danych do kontaktu do bliskiej osoby. Jest też specjalne miejsce na kartę ciąży i informację o grupie krwi. Następnie w segregatorze znajdziemy kilka kart z ważnymi informacjami dla każdej ciężarnej:

- wywiadu położniczego;
- kalendarium ciąży;
- z zaleceniami suplementacji folianów, w tym informacja o innych zalecanych suplementacjach w ciąży według Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników;

- dotycząca USG połówkowego;

- miejsce na notatki z wizyt lekarskich i pytania do lekarza lub położnej.

W segregatorze znajdziecie także dedykowane wkładki z kieszonkami:
- z badaniami na kolejną wizytę oraz na dokumenty po wizycie np. zaświadczenia lekarskie, recepty czy skierowania;
- na obowiązkowe badania krwi;
- na badania moczu z szczegółowym opisem jak mocz powinien być oddany w ciąży oraz jaki jest cel tak częstego badania moczu w ciąży;
- na trzy obowiązkowe badania USG z szczegółowym opisem celu każdego z nich;
- na badania profilaktyczne (cytologia, USG piersi) oraz istotne badania sprzed ciąży ;
- na dokumenty po hospitalizacjach oraz konsultacjach specjalistycznych;
- z badaniami niezbędnymi do porodu.

 Wnętrze segregatora z foliowymi zakładkami

Głównym celem segregatora #jestem w ciąży, jest przede wszystkim ułatwienie przechowywania licznych dokumentów medycznych związanych z ciążą w specjalnym dla tego oznaczonym segregatorze, a także zwiększenie bezpieczeństwa przyszłej mamy. Sam segregator jest kompaktowy i bez problemu mieści się w przeciętnej damskiej torebce. Przewidziano w nim miejsce na wszystkie badania obowiązkowe i dodatkowe.

 

Segregator #jestem w ciąży – co o nim myślę i czy warto?

Bloga mamaginekolog.pl zapewne nie muszę nikomu przedstawiać. Prawie każda kobieta zainteresowana tematyką ciąży, opieki nad noworodkiem i profilaktyki ginekologicznej w końcu tam trafiła i raczej zostaje na dłużej. Do zamówienia segregatora #jestem w ciąży skłonił mnie segregator pediatryczny, który mam dla Piotrusia, a który bardzo mi się przydaje i pozwala utrzymać dokumentację medyczną dziecka w należytym porządku. Kiedy więc udało się przetrwać krytyczny początek ciąży, zamówiłam segregator #jestem w ciąży. Od razu zachwycił mnie swoją funkcjonalnością i wiedzą zawartą na wkładkach. Wraz z kolejnymi tygodniami był dla mnie jednak coraz mniej przydatny. Dlaczego? Zapewne dlatego, że ciąże prowadzę w Przychodni Przyszpitalnej, czyli "na NFZ", a nie prywatnie.

 Karty z informacjami

Kiedy prowadzi się ciąże w publicznej placówce służby zdrowia, nie otrzymujemy żadnych wyników badań- wszystkie karteczki trafiają do karty, a do tzw. karty ciąży są przepisywane tylko ostateczne i wybrane wyniki. Jedyne co dostajemy to wyniki potwierdzające grupę krwi i wynik badania GBS, który położna zszywaczem przytwierdza nam do karty ciąży..

 

Sam segregator jest bardzo solidny. Karty z kieszonkami w dobie COVID-19 przydały się na druki ankiet, które trzeba wszędzie wypełniać, więc mogłam wziąć na zapas i przed pójściem do placówki, na spokojnie wypełnić je w domu. W segregatorze mam też wyniki badań USG, które ze względu na żałosnej jakości sprzęt w przychodni, robiłam prywatnie. 

 Wygląd kart z kieszonką na dokumentację

 

Dzięki segregatorowi często nie musiałam się tłumaczyć, że jestem w ciąży, zwłaszcza, że długo nie było u mnie widocznego brzuszka ciążowego. Wystarczyło trzymać go w ręce, a nie w torebce.
 

Segregator #jestem w ciąży będzie idealny dla pacjentek prowadzących ciążę w gabinetach prywatnych i pozwoli utrzymać idealny porządek w dokumentach związanych z ciążą. Zdecydowanie jest on świetnym narzędziem pomagającym ciężarnej przejść spokojnie przez ciążę. Jeśli jednak prowadzisz ciążę "na Fundusz", bardziej przyda Ci się plakietka, którą możesz przypiąć do torebki, niż sam segregator. Informacje zawarte na wkładkach przekaże Ci lekarz prowadzący lub bez problemu znajdziesz je na stronach przychodni, PTG czy chociażby autorki segregatora.

 

Ogólnie nie żałuję wydanych pieniędzy, bo kilka razy dzięki segregatorowi dojrzały mnie pielęgniarki w punkcie pobrań i weszłam na badania bez kolejki. Będzie mi służył jako segregator na badania po ciąży, na zasadzie przechowywania dokumentacji, jak segregator Syna. Warto odkupić segregator od innej mamy lub choćby przejrzeć, jeśli macie taką możliwość i zadecydować dopiero o zakupie.

Torba do porodu w czasie pandemii

Pandemia zmieniła nasz tryb życia, nasze ostrzeganie świata i standardy dotyczące ochrony zdrowia. Niestety pojawiło się wiele obostrzeń, zakazów, nakazów. Dotyczą one oczywiście również kobiet w ciąży i oddziałów ginekologiczno- położniczych w szpitalach. Pewne rzeczy pozostają jednak niezmienne, jak chociażby fakt, że większość ciężarnych chce być dobrze przygotowana do porodu, również w kwestii dobrze spakowanej torby.

Ja postawiłam na torby, które w całości mogę uprać. Ta druga, to zapas, który w razie potrzeby Po prostu TATA przyniesie mi do szpitala.

Co więc warto zabrać ze sobą do szpitala? Oto sprawdzone i skonsultowane z położną i lekarzem dwie listy: dla przyszłej Mamy i dla Maluszka.

Dokumenty:

- dowód osobisty

- NIP- własny (w przypadku prowadzenia własnej działalności gospodarczej), bądź pracodawcy, choć teraz nie jest już niezbędny, ponieważ wszystko jest w systemie

- skierowanie do szpitala

- karta przebiegu ciąży

- ostatnie wyniki badań: morfologia krwi, wyniki badania moczu

- USG oraz innych przeprowadzonych w czasie ciąży badań

- antygen HBs

- wyniki badań w kierunku WR i HIV

- grupa krwi matki (tatuaż czy wpis w karcie ciąży nie są dokumentem potwierdzającym Twoją grupę krwi!)

- w niektórych przypadkach: określony poziom anty-Rh

- posiew z pochwy w kierunku paciorkowców (GBS)

- w przypadku bycia pod opieką specjalisty- wyniki badań od lekarza (np. kardiologa lub okulisty)

- przy planowanej cesarce - poziom potasu i sodu i koagulogram

- plan porodu (chociaż nie znam kobiety, która podczas porodu o nim pamiętała 😉)

Dla Ciebie:

- maseczki jednorazowe (ok. 10 szt)- najlepiej zapakowane w woreczek strunowy, aby były czyste i by uniknąć zakładania wciąż jednej i tej samej. alternatywą jest przyłbica ochronna 

- kosmetyki: przybory do mycia w małych buteleczkach, antyperspirant, krem do twarz i do rąk, pomadka do ust (podczas porodu bardzo wysychają usta, mogą nawet boleśnie popękać), szczotka do włosów, szczoteczka do zębów, pasta do zębów, waciki kosmetyczne, płyn micelarny, mgiełka do twarzy/woda termalna do nawilżenia twarzy

- chusteczka do okularów, jeśli je nosisz

- ręcznik średniej wielkości i malutki do przecierania twarzy

- ciapy do chodzenia po szpitali, łatwe do zdjęcia

- klapki pod prysznic

- papier toaletowy

- chusteczki higieniczne

- piżamy/koszule, najlepiej rozpinane w okolicy piersi - przydatne przy karmieniu piersią (polecam zabrać 3-4)

- szlafrok (najlepiej sprawdza się z kieszonkami, tak żeby móc włożyć np. podkład idąc do toalety, a nie paradować z nim całą drogę)

- jednorazowa bielizna poporodowa, pozwalająca oddychać ranom po porodzie

- duże podpaski/ podkłady poporodowe (najlepiej wysokochłonne)

- podkłady jednorazowe na łóżko

- biustonosze do karmienia (2-3 szt)

- wkładki laktacyjne

- podkładki na toaletę

- gumowe kółko do pływania dla dzieci (zajmuje niewiele miejsca, a może przydać się po pęknięciu/nacięciu krocza, nadmuchasz je ewentualnie w szpitalu)

- regularnie zażywane lekarstwa

- maść łagodząca na brodawki

- telefon wraz z ładowarką

- butelka wody mineralnej (polecam zabrać 2 mniejsze niż 1 dużą)

- biszkopty (uwierz, na polskiej porodówce mogą być wybawieniem, a ich smak będzie wyborny 😋)

- luźne, wygodne ubranie na wyjście do domu (może być to same, w którym przyszłyście do szpitala)

 

 

Dla Dziecka:

- bawełniane śpioszki, body, pajacyki rozpinane na całej długości (3- 5 par)

- sweterek lub bluzę

- czapeczki (3 szt.)

- skarpetki (3 szt.)

- rękawiczki by uniknąć drapania się przez dziecko

- pieluszki jednorazowe (wystarczy małe opakowanie)

- pieluszki tetrowe i/lub bawełniane (przydają się gdy Dziecko ulewa oraz do położenia na nich Dziecka np. przy przewijaniu)

- kocyk lub rożek

- ręcznik z kapturkiem

- kosmetyki dla Maluszka: mydło dla niemowląt oraz krem na podrażnienia pupy, oliwka lub balsam

- chusteczki nawilżające

- podkłady jednorazowe (polecam te pojedynczo pakowane)

- ubranka na wyjście ze szpitala (adekwatnie do pogody)

Dodatkowo warto zabrać słuchawki do telefonu, bo czasami muzyka będzie prawdziwym ukojeniem, a Ty nie będziesz przeszkadzać innej Mamie, która będzie z Tobą na sali po porodzie. Polecam też spakować laktator. Oczywiście w szpitalu można wypożyczyć, ale dużo bardziej komfortowe będzie posiadanie własnego. Weź też niezbędne przybory i odrobinę płynu do mycia, tak żeby móc umyć te części laktatora, które będą mieć styczność z ciałem i pokarmem. Laktator pomoże przy nawale pokarmu lub w pobudzeniu laktacji.

Pamiętaj, że rzeczy które bierzesz do szpitala powinny być z materiałów, które będziesz mogła wyprać w wysokiej temperaturze, tak żeby pozbyć się bakterii szpitalnych. Bierzemy jak najmniej rzeczy – o tyle mniej rzeczy z zarazkami szpitalnymi wróci do domu. Możesz też zabrać rzeczy, których nie będzie Ci szkoda wyrzucić lub zostawić w szpitalu.

Co bardzo ważne- NIE ZABIERAJ DO SZPITALA BIŻUTERII I KOSZTOWNOŚCI! Warto też zdjąć obrączkę, bo może dojść do obrzęku palców i może się okazać, że niezbędnym będzie rozcięcie jej. 

Nie zabieraj zabawek, misiów, gryzaków czy grzechotek, bo są zupełnie zbędne, a do domu wrócą z cała masą bakterii szpitalnych. Dokładnie to samo tyczy się poduszki do karmienia. Jeśli uprzesz się aby mieć taką przy sobie, pamiętaj, że po powrocie do domu musi zostać uprana w wysokiej temperaturze, tak jak kocyk/ rożek i ubranka. Nie potrzebujesz w szpitalu kombinezony dla dziecka i fotelika samochodowego- osoba, która będzie pomagać Ci w powrocie do domu, przywiezie te rzeczy w dniu wypisu.

 

POWODZENIA dla nas rodzących w tych szalonych czasach!!! Pamiętajmy, że wszystkie jesteśmy najlepszymi Mamami na świecie, a nasze Dzieci, niczym księżniczki i książęta- rodzą się w koronie!!!

Szczęście. Opowiastki dla dzieci

Szczęście dla każdego oznaczać może coś zupełnie innego. Nie jest ono jednak darem niebios. Autor, Leo Bormans, jest dziennikarzem i filozofem, który podróżuje po świecie jako ambasador organizacji Happines & Quality of Life. Spod jego pióra wyszła bestsellerowa seria książek "The World Books of Happiness", "The World Book of Love" oraz "The World Book of Hope". W "Szczęściu", próbuje nas przekonać, że jest ono niezwykłą wartością, która aby istnieć, musi być pielęgnowana w człowieku już od dziecka.

SZCZĘŚCIE. Opowiastki dla dzieci

Kilka danych technicznych:
Tytuł: Szczęście. Opowiastki dla dzieci
Tytuł oryginału: LitenGeluk voor kinderen
Autor: Leo Bormans
Ilustracje: Sebastiaan Van Doninck
Tłumaczenie: Iwona Mączka
Oprawa: twarda
Rok wydania: 2019
Wydawca: Papilon (Publicat S.A.)
Liczba stron: 64
Format: 33 x 26,8 cm
Cena wydawcy: 49,90 zł
Wiek: 6+

Pierwsze wrażenie
Nie da się ukryć, że książka robi ogromne wrażenie. Duży format, twarda okładka i śnieżnobiały papier. Średniej wielkości czcionka. Zróżnicowanie kolorystyczne pod kontem podziału na opowieść, porady, wyjaśnienia czy podtytuły. A na dodatek przepiękne ilustracje ptaków i ich zachowań wprost z ich naturalnego środowiska. Jeśli należycie do tych, którzy zawsze wąchają książki, zatracicie się w świeżym zapachu druku, który wraz z ilustracjami Van Donincka przeniesie Was w pierzasty świat.

Już na początku, w spisie treści, poznajemy wszystkie ptaki przedstawione w książce

O czym jest książka?
O szczęściu i o... ptakach... Tak, tak. Książka to 10 opowieści o ptasim życiu. Czytając poznajemy ptaki, ich zwyczaje, ale i 10 uniwersalnych prawd/ wartości o szczęściu. Każda z opowieści skupia się na jednej z nich. Na koniec mamy 10 pytań: 5 z nich dotyczy opowieści i pozwala "sprawdzić" czy wszystko z tekstu zostało przez dziecko zrozumiane i ile zapamiętało ptasich ciekawostek. Następnie przedstawiony jest sposób na szczęście i pytania pomocnicze- nie tylko dla dziecka, ale i dla osoby czytającej na głos opowieść. Kiedy już sposób/ cel zostanie omówiony, autor przedstawia kilka faktów o ptakach, o których było opowiadanie. Na sam koniec mamy zadania do wykonania. 

Każdy sposób na szczęście jest omówiony. Dostajemy również specjalne zadania.

 

Co sądzę o książce?
Jestem nią oczarowana. Jest wspaniała w odbiorze i swej "prostocie". Nie potrafię napatrzeć się na ilustracje, które już w pierwszej sekundzie zdobyły moje serce. Opowiadania są krótkie i czyta się je dość szybko. Natomiast odpowiadanie na pytania zajmuje już dużo czasu. Bardzo podoba mi się, że już na samym początku autor daje nam wskazówki jak "ugryźć" książkę, którą oddaje w nasze ręce. I tak jak jest 10 opowiadań, tak my, jako rodzice, opiekunowie, dostajemy 10 wskazówek. Dotyczą one również samego rytuału czytania. Bormans pozostawia nam decyzję kiedy czytać, ale zwraca uwagę, aby się do tego "przyłożyć". Czytanie ma sprawiać radość i nam i dziecku. Dwie wskazówki podobają mi się najbardziej: "Nie spiesz się. Zadbaj o spokojną, miłą atmosferę. Usiądź obok dziecka." oraz "Bądź pozytywne. Nigdy nie mów dziecku, że za karę mu nie poczytasz."

Czytając, między dzieckiem, a osobą czytającą wytwarza się wyjątkowa więź.

 

Autor zwraca uwagę, że wiek nie gra roli. Czytać można każdemu, wszędzie i w każdej możliwej sytuacji. Zaleca naprzemienne czytanie szybko i powoli, głośno i cicho, a także naśladowanie głosów. Ważne, aby skupić się na rozmowie z dzieckiem, utrzymywać z nim kontakt wzrokowy.

Opowiedzmy naszym dzieciom co sprawia nam radość, historie z naszego życia. Nie ukrywajmy, że czasami jest nam smutno, bo każdy ma prawo do smutku. Czas spędzony na rozważaniach ptasich opowieści może stać się początkiem wspaniałej przygody, która może pomóc nam odkryć prawdziwe szczęście, nauczyć się je rozpoznawać. 

Bardzo ciekawe są zadania, które możecie zrobić sami, razem z dziećmi lub tylko pomagać w ich wykonaniu. Są ciekawe i różnorodne. Czasami wymagają większego wysiłku, a czasami tylko chęci, bo czyż nie pięknym jest dzielić się z innymi? Dzięki ptasim opowieściom nauczymy się razem z dziećmi, jak ważne jest dbanie nie tylko o innych, ale i o siebie. A to może być najtrudniejsze, bo często zapominamy właśnie o sobie. Książka pomoże zrozumieć, że ważne jest wyznaczenie celów, docenianie i dostrzeganie, ale i otwartość, szukanie czy wyrażanie emocji, a co chyba najistotniejsze... wytrwałość. Nikt nie mówi, że będzie to łatwy proces, ale z pewnością godny przeprowadzenia od początku do końca. Wytrwałość popłaca. Dzięki zastosowaniu rad i pomysłów, wprowadzeniu często niewielkich zmian, można być szczęśliwym.. tak po prostu.

"SZCZĘŚCIE. Opowiastki dla dzieci", to wyjątkowe, przepiękne ilustracje!

 

Podsumowując, książka "Szczęście. Opowiastki dla dzieci", to mini poradnik, jak szczęście odnaleźć, jak je pielęgnować i nie dać mu uciec z naszego życia. Na podstawie 10 ptasich opowieści możemy nauczyć nasze dzieci (i siebie), że bycie szczęśliwym jest dla każdego.

POLECAM!!!

Małe

Jest taka książka, która trafiła w moje ręce pod koniec 2020 roku. Wzruszyła mnie od razu i wzrusza za każdym razem, kiedy po nią sięgam. Szwedka, Stina Wirsén, oddaje w nasze ręce niewielką książkę o wielkich i ważnych sprawach...

"Małe" Stina Wirsén

 

 

Kilka danych technicznych:
Tytuł: Małe
Tytuł oryginału: Liten
Autor: Stina Wirsén
Ilustracje: Stina Wirsén
Tłumaczenie: Katarzyna Skalska
Oprawa: twarda
Rok wydania: 2020
Wydawca: Zakamarki
Liczba stron: 33
Format: 21,5 x 15,5 cm
Cena wydawcy: 27,90 zł
Wiek: 4+

Pierwsze wrażenie? Niewielka książeczka z materiałowym grzbietem, szyta w środku (!). Białe kartki, niewielka ilość tekstu, wielkość liter również mała. Rysunki proste, kolorystyka dość uboga. Hmmm... Czy warto było nabyć tą książkę? Młody przeczyta ją jeszcze z trudem, bo czcionka niewielka, ale może nas pozytywnie zaskoczy? I zaskoczyła, bardzo, bardzo, bardzo...

 Małe, jak każdy z nas, lubi, kiedy jest dobrze...

O czym jest książka "Małe"? To krótka opowieść o małym, które nazywa się Małe i mieszka wraz z dwójką dużych- Jednym i Drugim. Jak to małe, lubi, kiedy w domu jest miło i panuje w nim spokój. Bardzo lubi też swoje przedszkole, gdzie jest jego ulubiona Pani i dużo innych małych. Niestety są takie dni, kiedy duże krzyczą na Małe i na siebie, a czasami te kłótnie są wielkie, ogromne i przerażają Małe. Po takiej awanturze Jedno wychodzi- znowu... Małe zostaje zupełnie samo. Małe widzi, że Drugie cierpi i chce je pocieszyć, ale ono tego nie chce. Tylko kto pocieszy Małe? Ono ZNOWU zostało SAME...I jest mu bardzo smutno- w brzuchu, głowie, w rękach... Małe jest całe smutne. Na szczęście jest Ktoś i Pani w przedszkolu... Czy jednak będą umiały pomóc Małemu?

Książka o Małym, tak na prawdę jest książką o wszystkich dzieciach, które nie czują się bezpiecznie w swoich rodzinach, domach. Autorka w krótkiej opowieści przekazuje nam i dzieciom ważne informacje. Pisze o prawie dzieci do miłości, szacunku i opieki. Szwedka podpowiada przede wszystkim dzieciom, że bardzo ważnym jest, aby potrafiły zwrócić się o pomoc, aby znalazły osobę, której mogą zaufać i która im pomoże. Ważne aby dziecko dobrze wybrało. Pani z przedszkola, to osoba, której można zaufać!

Przemoc psychiczna jest straszna i rani... Dzieci powinny czuć się w domu bezpieczne!

 

Straszne, że książka musi nam, dorosłym, uświadomić, że to co rani nas, nie pozostaje obojętne dla dzieci. One patrzą, czują, SĄ... One cierpią i potrafią zamknąć się w sobie, jeśli nie dostaną na czas niezbędnej pomocy. One nie rozumieją wielu rzeczy, które obserwują wśród dorosłych, a wtedy się ich boją...Jak pisze Stina: "Jest więcej małych, które przeżywają to, co Małe. Jest więcej małych, którzy boją się w domu. Jeśli się o tym powie, znajdą się duzi, którzy pomogą."

 Dorośli odpowiadają za dzieci i nie mają prawa ich krzywdzić!

 

To na nas, dorosłych, spoczywa OBOWIĄZEK opieki nad małymi. Mamy się o nich troszczyć, tłumaczyć, opiekować i kiedy trzeba głaskać i przytulać. To my mamy pocieszać dzieci, a nie one nas. Nie mamy prawa wywoływać w nich lęku. Nie wolno nam krzywdzić dzieci! Przemoc wobec dzieci jest najgorszą formą przemocy, która nigdy nie powinna się pojawić. A może ona przybrać różną formę- psychiczne znęcanie się nad dzieckiem, jest najbardziej okrutną i najbardziej dotkliwą formą przemocy, jaką my, dorośli, możemy zafundować dziecku. Nie mamy do tego prawa!

 

"Małe" to poruszająca opowieść, którą powinno się przeczytać razem lub osobno. Jest tak dla dzieci, jak i dla dorosłych. Tylko ostrzegam- wyciska łzy i to jedyny moment, w który dziecko ma prawo pocieszyć dorosłych. "Małe" jest idealnym wstępem do rozmowy z własnym dzieckiem, w której możemy zapytać czy są w naszym domu sytuacje, w których nie czuje się dobrze, w których jest mu źle i boi się być w domu. Warto też porozmawiać z opiekunami w przedszkolu i polecić im książkę do przeczytania dzieciom w grupie. Pozwoli to przekazać większej ilości dzieci, że obowiązkiem dorosłych jest dbanie o dzieci, a kiedy jest źle, mogą i powinny prosić o pomoc.

POLECAMY!!! POLECAMY!!! POLECAMY!!!