wtorek, 21 maja 2019

Dinozaury i inne wymarłe zwierzęta

Dzieci kochają dinozaury. A w księgarni dowiedzieliśmy się o Dniu dinozaura. Tak oto mieliśmy pretekst do kupienia kolejnej książki do naszej domowej biblioteki.
Dinozaury i inne wymarłe zwierzęta
Kilka danych technicznych:
Tytuł: Dinozaury i inne wymarłe zwierzęta. Odkrywanie świata
Pomysł: Emilie Beaumont
Tekst: Laure Cambournac
Ilustracje: Marie-Christine Lemayeur, Bernard Alunni
Oprawa: twarda
Rok wydania: 1997 (w Polsce 2013)
Wydawca: Firma Księgarska Olesiejuk
Liczba stron: 121
Format: 20 x 24 cm
Seria: Odkrywanie świata
Wiek: 9-12 lat
Cena wydawcy: 15 zł 
Książka "Dinozaury i inne wymarłe zwierzęta" jest jedną z dziesięciu książek w serii "Odkrywanie świata". Jest to przedruk z francuskiej edycji. W książce znajdziemy informacje nie tylko o poszczególnych rodzajach dinozaurów i epokach w których żyły. To tak na prawdę przekrój przez dzieje życia na Ziemi. Młody czytelnik dowie się czym są skamieniałości i że są różnych wielkości oraz, że nie dotyczy to tylko dinozaurów, ale również roślin z prehistorii.
Zobacz jak rozwijało się życie na Ziemi
Skamieniałości to nie tylko zwierzęta, ale i rośliny
W książce znajdziecie historię odkryć oraz opisy co dzieje się ze znaleziskami po zakończeniu wykopalisk. Skamieniałości są czyszczone, konserwowane i katalogowane. Badacze opracowują zebrany materiał. Najciekawsze znaleziska trafiają do muzeów, gdzie wszyscy możemy je oglądać. Często są opisywane w książkach i powstają o nich filmy lub seriale naukowe, edukacyjne.
Poznajemy historię znalezisk
Zobacz jak powstają eksponaty w muzeum
Po naukowym wstępie przechodzimy do najciekawszej dla Dzieci części- do opisu dinozaurów. I tu ogromny ukłon w stronę autorów. Opisują oni nie tylko najbardziej znane dinozaury, ale i te, o których wiedzą tylko znawcy tematu i prawdziwi fani.
Tego dinozaura zna chyba każdy- przed Wami tyranozaur ;)
Kiedy poczytacie już o tych wszystkich niezwykłych gadach- długoszyich, z płytami na grzbiecie, z kolcami, szybkich, maleńkich, ogromnych.... pora na wyjaśnienie zagadki, co się z nimi właściwie stało.
Jak to się stało, że dinozaury wyginęły?
Dlaczego jeszcze polecam Wam tą książkę? Ponieważ historia nie kończy się na wielkim wyginięciu. Poznajemy dalszą historię życia na Ziemi. Dowiadujemy się o ssakach, które ją opanowały. Widzimy jak dziwnie niektóre wyglądały.
Ssaki opanowały Ziemię. Niektóre wyglądały zadziwiająco.
Dzięki kolejnym rozdziałom czytelnik dowiaduje się, że człowiek to "maszyna do zabijania", to jedyne zwierze, które zabija dla rozrywki, dla sportu, dla prestiżu... Poznajemy gatunki, które wyginęły z powodu polowań, ale też te, które były groźne dla człowieka, więc zabijał je, aż zniknęły. Odkrywamy też gatunki zagrożone wyginięciem, znajdujące się pod szczególną ochroną czy tak zwane "żyjące skamieniałości", ale też te gatunki, które udało się ocalić i dalej możemy cieszyć się ich obecnością.
Morskim zwierzętom też grozi wyginięcie
Czy mamy w przyrodzie żyjące skamieniałości?
Są zwierzęta, które musimy szczególnie chronić, wśród nich np. nasze rodzime rysie!
Te gatunki udało nam się ocalić
Książkę "Dinozaury i inne wymarłe zwierzęta" polecam nie tylko fanom dinozaurów. Znajdziecie tu wiele ciekawostek o tym jak rozwijało się życie na Ziemi aż do czasów współczesnych. Pięknie ilustrowany album zachwyci każdego.

niedziela, 19 maja 2019

Domowy likier ajerkoniak

Dziś niedziela, a ja pozostaję nadal w lekkim klimacie urodzin, dlatego proponuję Wam przygotowanie domowego likieru ajerkoniaku. Przepis jest prosty, a efekt pracy pyszny.
Kiedy Po prostu MAMA łączy jajka i spirytus, to wiedz, że... będzie ajerkoniak!
Składniki:
- 5 żółtek
- 0,5 l mleka
- 25 dkg cukru
- 250 ml spirytusu
- 0,5 laski wanilii

Przygotowanie:
Zagotuj mleko z wanilią i odstaw do wystudzenia. Ubij żółtka z cukrem na puszystą masę. Stale mieszając masę uzupełniaj ją powolutku o spirytus. Rób to powoli i ostrożnie, tak żeby likier się nie zważył. Odstaw mieszankę na dwie godziny. Po tym czasie ajerkoniak możesz postawić na stole i delektować się nim ze znajomymi.

Jeśli lubisz ajerkoniak o smaku czekolady, wystarczy, że do mleka dodasz kakao lub rozpuszczoną czekoladę (tabliczka wystarczy). Ta wersja też jest pyszna!

Na zdrowie Kochani!

czwartek, 16 maja 2019

Daj sobie pomóc

Kiedy trafiłam pod koniec ciąży do szpitala zostałam z tym wszystkim sama- najbliżsi byli bardzo daleko, pochłonięci pracą i codziennością. Najgorsza stała się samotność. Do innych dziewczyn, przyszłych Mam, przychodzili partnerzy, Rodzice, znajomi. Sprowadzając się do Kielc, przybyłam do miasta, w którym nie miałam nikogo znajomego, bliskiego, rodziny. Po prostu TATA pracował w Stolicy i nie było możliwości, abyśmy byli na tamten czas bliżej. Termin minął bez echa, pierwsza próba porodu spełzła na niczym, 42 tc + 1, dramatyczny, wielogodzinny poród zakończony łzami szczęścia. Mam wiele zastrzeżeń co do opieki około-medycznej, którą wtedy dostałam, a raczej nie otrzymałam. teraz byłabym dużo mądrzejsza, bardziej pewna siebie i swoich praw...

Powrót do domu z naszym Okruszkiem bardzo cieszył. Po miesiącu w szpitalu, wreszcie mogłam położyć się na własnym łóżku, zrelaksować w wannie z ulubionym płynem. Przed nami była pierwsza samodzielna kąpiel, ogarnięcie domu i Maluszka. Tyle nowych rzeczy do zrobienia...
Nim o nią poprosisz, przyjmij pomoc od innych!
Tata ma pomagać!
Po okropnym porodzie Po prostu TATA dostał zwolnienie opiekuńcze, ponieważ byłam w takim stanie, że nie mogłam zostać sama z Synkiem. Do tego doszły 2 tygodnie "tacierzyńskiego". Pomagał jak umiał- robił zakupy, dźwigał, przenosił, przestawiał. Miał mi pomagać, bo wyszłam z założenia, że skoro potrafił powołać do życia tak cudowną Istotkę, to Jego obowiązkiem jest opieka nad nami. Nie wyobrażam sobie, żeby nie potrafił zmienić pieluszki, czy nie odróżniał body od półśpiochów. Kiedy musiał wrócić do pracy, część obowiązków nadal należała do Niego. I wiecie co? To bardzo zdrowe podejście, bo nie warto być umęczoną Matką Polką. Nie warto mówić, że da się radę ze wszystkim, chociaż pada się na twarz. Tak, Mama ma prawo odpocząć w wannie pełnej wody, czy po prostu spać, kiedy Tata kołysze Maluszka w swoich ramionach, albo doprawia obiad. I taka moja mała rada- mówcie wprost, że oczekujecie od Taty pomocy. Mężczyźni tak mają, że absolutnie nie możecie liczyć, że domyślą się, jakiej i że w ogóle potrzebujesz pomocy. Mów, mów, mów!

Mama na ratunek!
Moja Mama stanęła na wysokości zadania. Oczywiście, że miała swoje "złote rady", ale kto powiedział, że do wszystkich mamy się zastosować. Ogromną pomocą były pyszne obiady, które gotowała. Bardzo dbała o dobór składników i o to aby cały posiłek był zdrowy i smaczny. Pomagała w praniu, sprzątaniu. To Ona w nocy, zaraz po karmieniu, przejmowała Maluszka i pozwoliła mi odespać trudy porodu. Pranie, sprzątanie, składanie tych małych ubranek- wszystko przejęła.
Oczywiście nie byłaby sobą, gdyby przyjeżdżając nie przywiozła wałówki na cały miesiąc. MAMUSIU SAME PYSZNOŚCI! 
Dziękuję Ci za każdą przespaną minutę i to, że mogłam usiąść z gośćmi, bo Ty podałaś nam kawę i ciastka. I za ten barszczyk z buraczków, na który miałam taką ochotę.
Proście o pomoc Dziewczyny! Wasze Mamy mają ogromną praktykę i przecież wychowały tak pięknych ludzi- Was! Może niektóre rady będą przestarzałe i nie do końca zgodne z wytycznymi np. WHO, ale wtedy otwiera się droga do dyskusji. Proście o pomoc i mówcie czego w danym momencie potrzebujecie. Nawet jeśli podniesiecie głos, Mama zrozumie, że to przez zmęczenie. Pozwólcie Waszej Mamie poczuć się Babcią. Niech prowadzi wózek, zawiąże czapeczkę i poprawi kocyk. Na pewno nie odmówi pójścia na spacer, kiedy Ty weźmiesz relaksującą kąpiel. Chętnie przygotuje Ci ulubioną zupę z dzieciństwa. Wystarczy poprosić....
Stawiaj też wyraźne granice. Mama, choćby najczulsza i najbardziej uczynna, nadal jest tylko (!) Babcią! Ty jesteś Mamą i TY decydujesz! Babci może być ciężko, ale MUSI TO ZROZUMIEĆ!

Mamy z okolicy
Rozejrzyj się! Zobacz ile Mam z wózkami spaceruje gdzieś samotnie. Oczywiście będą takie, które lubią samotne spacery, ale zobacz ile z nich wodzi wzrokiem za Tobą, bo też nie ma z kim porozmawiać, pochwalić się czy po prostu posiedzieć w parku. Odważ się i zagadaj. Ja w ten sposób poznałam wiele Mam i z wieloma nadal utrzymuje kontakt. To bezcenna możliwość porównania doświadczeń dnia codziennego. 
Warto też zajrzeć na fora dla mam z okolicy. Znajdziesz tam cenne porady, wskazówki, ważne informacje np. o lekarzach przyjeżdżających do domu w nocy czy w święta. Takie internetowe znajomości można później przenieść do realnego życia. Uważaj tylko na toksyczne "maDki idealne"- tych unikaj jak ognia. Łatwo je poznasz- wiedzą wszystko, o wszystkim i o wszystkich... oczywiście najlepiej. Omijaj szerokim łukiem!
A może umówicie się na spacer,albo na warsztaty dla młodych Mam? Tam poza wiedzą można poznać wspaniałe kobiety. Czasami mają więcej niż Maluszka w wieku Twojego Dziecka- skorzystaj z ich doświadczenia.

Pewnie jeszcze wiele myśli przyjdzie po opublikowaniu tego posta, ale zapamiętaj jedno: DAJ SOBIE POMÓC! Nie wstydź się pomocy, szukaj jej, wyciągnij po nią rękę. Będzie lżej, a to już kolejny krok do bycia szczęśliwą Mamą. NIECH (PO)MOC BĘDZIE Z WAMI!

środa, 8 maja 2019

Nalewka truskawkowa

Truskawki... Czekamy na nie z niecierpliwością. Zawsze robię zapasy w postaci dżemów, mrożonek, suszonych owoców, wina i... nalewki. Jeśli macie ochotę, zostawiam Wam przepis. Bierzcie i smakujcie!
Truskawki tylko w deserze? Zróbcie nalewkę truskawkową!
Składniki:
1 kg truskawek
0,5 l spirytusu
0,5 l wódki
1 szklanka miodu wielokwiatowego

Przygotowanie nalewki:
Przygotuj duży słój- wyparz go i wysusz. Zdobądź kilogram dojrzałych truskawek. Usuń szypułki, umyj owoce, a następnie je wysusz. Wsyp truskawki do słoja i zalej je alkoholem. Odstaw miksturę w ciepłe miejsce na 4 tygodnie. Pamiętaj, że maksymalnie możesz o niej "zapomnieć" na 6 tygodni. Po tym czasie koniecznie zlej nalew. Odstaw w ciemne miejsce.

Owoce, które pozostały w słoju zalej miodem i wymieszaj. Odstaw je na dwa tygodnie. Po tym czasie zlej powstały w słoju syrop. Połącz go z nalewem alkoholowym i dobrze wymieszaj. Miksturę odstaw w ciemne miejsce. Najlepiej, żeby "przegryzała się" około tygodnia.  Po maksymalnie 8 dniach przefiltruj nalew i przelej do butelek. Tak przygotowana nalewka może być przechowywana około 3 miesiące. 

NA ZDROWIE!!!😘
Niepozorne owoce, w których zamknięty jest cudowny smak- truskawki💖

sobota, 4 maja 2019

Skarby Polski. Klub Poszukiwaczy Tajemnic

Maj to miesiąc, w którym wszystko rozkwita. Jest to również miesiąc, w którym świętujemy rocznicę uchwalenia tzw. Konstytucji 3 Maja. Z radością wywieszamy wtedy flagi, bierzemy udział w imprezach plenerowych, śpiewamy pieśni patriotyczne. Staram się Synowi pokazywać piękno Polski. Nie wszędzie możemy pojechać, niektóre miejsca mamy dopiero w planach. Dlatego w naszej biblioteczce znaleźć można wiele książek, kolorowanek czy przewodników. Dziś opowiem Wam o jednej z nich
Skarby Polski. Klub Poszukiwaczy Tajemnic
Kilka danych technicznych:
Tytuł: Skarby Polski. Klub Poszukiwaczy Tajemnic
Autor: Krzysztof Wiśniewski
Ilustracje: Joanna Myjak
Oprawa: miękka
Rok wydania: 2017
Wydawca: Bellona
Liczba stron: 48
Format: 23 x 31 cm
Wiek: wydawca nie określa
Cena wydawcy: 15 zł


Na początku dowiadujemy się jakie czekają nas przygody

Jest to kolorowanka o formacie troszkę większym niż A4. Jest ona pierwsza z cyklu "Klub Poszukiwaczy Tajemnic". Tak naprawdę jest to książko- kolorowanka. Zadania i kolorowanki okraszone są tekstem Krzysztofa Wiśniewskiego. Na początku poznajemy dwójkę bohaterów, którym możemy nadać imiona, ponieważ nie zostały one określone rzez autora. Jest chłopiec i dziewczynka, a w przygodzie towarzyszy im radosny piesek. Książka jest podzielona na 2 części, dlatego moim zdaniem jest idealnym rozwiązaniem kiedy w domu mamy dwójkę rządną przygód. Wystarczy podzielić ją na pół i każde Dziecko ma dla siebie te same zadania. To na pewno minus przy jedynaku, który cieszy się widząc grubość książeczki, a później okazuje się, że zadania są zdublowane.
Zapraszamy do Chęcin. Poznajcie opowieść o Królowej Bonie.

Przejdźmy do przygody naszych bohaterów. Znajdują oni mapę z zaznaczonymi skarbami. Czeka ich wyprawa podczas której odwiedzają ciekawe miejsca, poznają ciekawostki na ich temat (np. dowiadują się, że na zamku w Nidzicy kręcono zdjęcia do serialu "Wakacji z duchami"- ulubionego z lat dzieciństwa ich rodziców). Nasz Maluch czyta lub słucha tekstu, który my czytamy i rozwiązuje przygotowane zagadki.
 Cały skarb porwał nurt rzeki.
My znaleźliśmy opowieść związaną z zamkiem w Chęcinach. Synkowi bardzo się spodobała. Polecamy, ale myślę, że każdy Rodzic lub Opiekun musi sam zdecydować czy Dziecko jest już gotowe na tą książko-kolorowankę. Dla jednego będzie za wcześnie na wszystkie opowieści, dla innego tylko na niektóre. Miłej zabawy!
 Tylna okładka to mapa naszej przygody.

czwartek, 2 maja 2019

Żebrak

Wołam o chleb
Wołam o rękę
Wołam o wodę

Wołam o ciepło
Wołam o dobro
Wołam o uczucie

Wołam o pomoc
Wołam o miłość
Wołam o mały świat

W moich oczach prośba
W moich oczach ból
W moich oczach strach

Wszędobylska samotność
Wszędobylska obojętność
Wszędobylska cisza

Świat samotności XXI wieku
Świat egoizmu XXI wieku
Świat i "Elli Lama Sabahtami" XXI wieku

I w nim ja- żebrak... wołam...


czwartek, 25 kwietnia 2019

Co to jest zabytek? Część 2- zabytki ruchome

Opowiedziałam Wam już o zabytkach ruchomych. Teraz pora na tzw. ruchomalia. I tu znów z pomocą przychodzi nam ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, która w art. 3, pkt 1 i 3 określa, że zabytek „ruchomy”, to rzecz ruchoma, jej część lub zespół rzeczy ruchomych, będących dziełem człowieka lub związanych z jego działalnością, stanowiących świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową.
 
Co bardzo ważne, w myśl art. 6, ust. 1, pkt 2 ww. ustawy, ochronie i opiece podlegają, bez względu na stan zachowania.


Moje kolczyki, też mogą niebawem zostać uznane za zabytek ;)
Teraz postaram się Wam przybliżyć choć w części jak rozpoznać, czy macie do czynienia z zabytkiem ruchomym. Gotowi? Zaczynamy!
Zabytki ruchome to:
a) dzieła sztuk plastycznych, rzemiosła artystycznego i sztuki użytkowej
Jak myślicie, obraz czy rama jest zabytkiem ruchomym?
Pięknie zdobiony kielich liturgiczny
b) kolekcje stanowiące zbiory przedmiotów zgromadzonych i uporządkowanych według koncepcji osób, które tworzyły te kolekcje
Kolekcja starych aparatów może zostać uznana za zabytek
Często kolekcje przechowywane są w specjalnych kasetach/ szufladach itp.
c) numizmaty oraz pamiątki historyczne, a zwłaszcza militaria, sztandary, pieczęcie, odznaki, medale i ordery
Medale i odznaczenia
Pieczęcie
d) wytwory techniki, a zwłaszcza urządzenia, środki transportu oraz maszyny i narzędzia świadczące o kulturze materialnej, charakterystyczne dla dawnych i nowych form gospodarki, dokumentujące poziom nauki i rozwoju cywilizacyjnego,  
Wspaniała kolekcja pojazdów
 Maszyny szwalnicze
e) materiały biblioteczne 
Sami zobaczcie jak pięknie jest oprawiona ta księga
Starodruk
 Tak wygląda konserwacja zabytkowych woluminów
f) instrumenty muzyczne
g) wytwory sztuki ludowej i rękodzieło oraz inne obiekty etnograficzne
Pięknie zdobione motywami etnograficznymi naczynia
Figurki ukrzyżowanego Jezusa i świętych w ludowych przedstawieniach
h) przedmioty upamiętniające wydarzenia historyczne bądź działalność wybitnych osobistości lub instytucji 
Pamiątkowy medal Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 w Jędrzejowie

Do rejestru zabytków ruchomych wpisywane są także obiekty, które nie są wymieniane w ustawie:
1. mające wartość artystyczną detale architektoniczne czy dekoracje architektoniczne (polichromie, sztukaterie);
2. stale połączone z podłożem elementy wyposażenia wnętrz takie jak różnego rodzaju struktury ołtarzowe, epitafia, kominki, piece;
3. elementy tzw. małej architektury- kapliczki i krzyże przydrożne, rzeźby ogrodowe, wodotryski, nagrobki cmentarne.

wtorek, 23 kwietnia 2019

Nalewka z korzeni mniszka lekarskiego

Mniszek lekarski (mniszek pospolity) rośnie na łąkach i murawach, w uprawach, gdzie uznawane są za chwasty, w lasach, na trawnikach i nawet na chodnikach miejskich.  Wykorzystywane są jako rośliny jadalne, pastewne, miododajne i lecznicze.  Możecie się spotkać z wieloma zwyczajowymi nazwami mniszka. Najpopularniejsze (kolejność alfabetyczna) to: bole oczy, buława hetmańska, dętki, dmuchacz, dmuchawiec, dmuchawiec lekarski, gołębi groch, kniat, kuba-baba, lwi ząb, majicek, maślak, męska stałość, milch, mlecz, mlecz lekarski, mlecz polny, mlecz świński, mleczaj, mlecznica, mlecznik, mlicz, mlyc, mnich, mnisek, mnisza główka, moiczka, moik, môj, môjicki, mojiczek, pąpawa, plesz, pleszyki, podmuch, podróżnik mleczowaty, podróżnik pospolity, popia główka, psi mlecz, radiki, radynki, strzykowie, ślepota, śmirgiel, świni mlecz, świni mnich, świni pysk, wilczy ząb, wole oczy, wołowe oczy, zdmuchawnik, żabi kwiat. Z ciekawostek należy podkreślić, że nazwa "mlecz" jest myląca, a wręcz niewłaściwa, błędna, ponieważ istnieje odrębny rodzaj roślin o tej nazwie.
Mniszki lekarskie już kwitną
Nalewka:
50 g korzeni mniszka opłucz i wysusz. Posiekaj osuszone korzenie i zalej winem. Na 50 g korzonków odpowiednia będzie ilość 750 ml alkoholu. Odstaw nalew na dwa tygodnie w zacienione miejsce. Po tym czasie możesz stosować nalewkę jako doraźne lekarstwo na bóle reumatyczne i problemy z wątrobą.
 Niebawem nasze łąki będą mniszkowe 😉

Ciekawostki o mniszku lekarskim:
- prowadzi się badania mające udowodnić, że ekstrakt z korzeni mniszka jest pomocny w procesie zabijania komórek białaczkowych;
- korzenie mniszka lekarskiego zawierają inulinę (to naturalny prebiotyk), substancje o działaniu przeciwzapalnym i przeciwwirusowym;
- sterole roślinne znajdujące się w korzeniu mniszka pospolitego pozytywnie oddziałują na organizm człowieka pomagając m.in. obniżyć szkodliwy cholesterol we krwi;
- korzenie mniszka najlepiej zbierać jesienią i trzeba to zrobić bardzo ostrożnie, aby go nie uszkodzić. Delikatnie wydobyty korzeń należy umyć, osuszyć, obciąć nadziemne części i ususzyć;
- w ziołolecznictwie wykorzystuje się nie tylko korzenie dmuchawca, ale również liście, a czasami i kwiaty;
- z mniszka możesz zrobić smaczną sałatkę i tzw. miód mniszkowy.
Mniszek lekarski na zdrowie! 😉

czwartek, 18 kwietnia 2019

Co to jest zabytek? Część 1- zabytki nieruchome

Dziś obchodzimy Międzynarodowy Dzień Ochrony Zabytków. Na początku pragnę złożyć życzenia wszystkim, którym dobro zabytków leży na sercu. Niech nasza walka, choć czasami żmudna i bardzo nierówna, przynosi efekty, których tak wszyscy oczekujemy. Pamiętajcie, że dzięki naszej pracy, często bardzo niedocenianej, mało-płatnej i niewdzięcznej, możemy wszyscy podziwiać zabytki. To dzięki naszym staraniom, każdy może przejść się zabytkową aleją, poznać grubość średniowiecznych murów czy zostać wręcz powalonym na kolana przez sklepienie w katedrze. Życzę nam, abyśmy spotykali się ze zrozumieniem i szacunkiem do naszej pracy. Życzę nam współpracujących właścicieli zabytków oraz instytucji, organów administracji, które wreszcie pojmą, że zabytki to nasze wspólne dobro, o które wszyscy razem i każdy z osobna musimy dbać. Życzę nam pasji- niech w nas nie zgaśnie...
 Kochając swoją pracę małe sukcesy stają się wielkie
Tyle życzeń. Niestety nie zawsze jest kolorowo. W mojej pracy często spotykam się z pytaniem: "A co to ten zabytek właściwie?". I w takich momentach dostrzegam braki podstaw, które powinny być, moim zdaniem, przedstawiane już na początku edukacji. Czym bylibyśmy bez naszej przeszłości? Przecież to dzięki przeszłości mamy taką a nie inną teraźniejszość. Dlatego zapraszam Was na taki mini przewodnik czym są zabytki i jak je rozpoznać.


A więc zacznijmy od początku. Co to jest zabytek? To rzecz (narzędzia, obraz, monety, kości), obiekt (świątynia, zamek, drewniany dom) lub wytwór ludzki (utwór literacki).
Zgodnie z definicją, zabytek to nieruchomość lub rzecz ruchoma, ich części lub zespoły, będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową.
Zabytki możemy podzielić na:
-nieruchome– nieruchomość, jej część lub zespół nieruchomości;
-ruchome– rzecz ruchoma, jej część lub zespół rzeczy ruchomych;
-archeologiczne– zabytek nieruchomy, będący powierzchniową, podziemną lub podwodną pozostałością egzystencji i działalności człowieka, złożoną z nawarstwień kulturowych i znajdujących się w nich wytworów bądź ich śladów albo zabytek ruchomy, będący tym wytworem.

Tyle definicje. Jak więc rozpoznać poszczególne zabytki? Myślę, że najwięcej wyjaśnią Wam zdjęcia. Naszą podróż podzielę na te trzy rodzaje zabytków, tak żeby było łatwiej zapamiętać. Zaczynamy!
Zabytki nieruchome:
a) Krajobrazy kulturowe- to taka mieszanka natury i pracy rąk ludzkich. To taka przestrzeń ukształtowana historycznie poprzez działalność człowieka. Ta przestrzeń zawiera elementy przyrodnicze i wytwory cywilizacji. Czyli po ludzku, krajobraz kulturowy to wynik przekształcania krajobrazu naturalnego. Przykładem może być winiarnia ze zdjęcia poniżej. 

b) Układy urbanistyczne, ruralistyczne i zespoły budowlane to, zgodnie z art. 3 pkt. 12 Ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, przestrzenne założenie miejskie lub wiejskie zawierające zespoły budowlane, pojedyncze budynki i formy zaprojektowanej zieleni, rozmieszczone w układzie historycznych podziałów własnościowych i funkcjonalnych, w tym sieci ulic lub sieci dróg. Przekładając na bardziej zrozumiały język, to przestrzeń w mieście lub we wsi, która jest zorganizowana, w której są tak rozmieszczone budynki lub zespoły budynków (np. ciąg kamienic), że pokazują nam pewien system, układ właśnie.
Układ urbanistyczny miasta Kielce
c) Dzieła architektury i budownictwa- tu chyba nie muszę zbyt dużo wyjaśniać. To budynki o szczególne pod kątem architektury. Dla każdego będzie to coś innego, ale mamy dla każdej epoki przyjęte pewne kanony i budynki, które w te ramy idealnie się wpisały. I to właśnie są dzieła architektury. 
Archiopactwo w Jędrzejowie
d) Dzieła budownictwa obronnego, to starożytne i średniowieczne grody, zamki i wieże, a także mury miejskie, twierdze bastionowe. Do budownictwa obronnego należy zaliczyć również dwory, folwarki i klasztory, które otoczone były murami. Większość badaczy zalicza do nich także fortyfikacje XX-wieczne.
Zamek w Chęcinach
Ruiny zamku w Mokrsku Górnym


e) Obiekty techniki, a zwłaszcza kopalnie, huty, elektrownie i inne zakłady przemysłowe.
 Pozostałości po hucie w Samsonowie
Zespół neolitycznych kopalń w Krzemionkach Opatowskich
f) Cmentarze. Chyba każdy wie czym jest cmentarz. Zgodnie z definicją jest to instytucjonalnie ukształtowany wycinek przestrzeni, który ma programowo założone grzebalne przeznaczenie. Przestrzeń ta jest zorganizowana wedle pewnych dyrektyw. Są nimi reguły kulturowe, związane zarówno ze zrytualizowaniem form grzebania zmarłych, a także z istnieniem pewnej tradycji sposobu utrwalania pamięci o nich np w formie pomników, rodzajów nagrobków czy krzyży wyznaczających miejsce pochówku.
Cmentarz katolicki
Kirkut, czyli cmentarz żydowski
 Katakumby
g) Parki, ogrody i inne formy zaprojektowanej zieleni np. skwery.
Główna aleja w Parku Miejskim im. Staszica w Kielcach
Kielecki Park Miejski
h) Miejsca upamiętniające wydarzenia historyczne bądź działalność wybitnych osobistości lub instytucji. Często w tych miejscach składane są kwiaty, odbywają się uroczystości.
 Pomnik tzw. "Ławeczka" Karskiego w Kielcach

 Podsuliszka. Pomnik upamiętniający męczeństwo mieszkańców wsi.